ÖYKÜ YAZARI TOMRİS UYAR'DAN MEKTUP...

Sevgili  Ali  Nurettin,

Yeni bir yazarın yeni bir başağrısı olduğunu, okurun ondan kendini   koruması gerektiğini kim söylemişse, doğru söylemiş. Ama genç bir yazarın bir  öykü-tutkununa kendini okutamayacağını ileri  süren kimse, yanılmış. Öykülerini okuyalı epey oldu.  Ne var ki,  araya kendi kitabımın kaçınılmaz  düzeltileri, Borges’in çevirisinin yeniden gözden geçirilmesi, çevirinin bitirilmesi gibi işler girince, hemen yazamadım.

Öykülerinden bir anlamda uzaklaşmana yazıklanmadım, sevindim. Kurguya  önem veren bir yazarsın ama bana tıp mesleğine ilişkin konulara, meslek gereği karşılaştığın kişilere fazla bir çarpıcılık katıyorsun gibi geliyor. Diyeceksin ki,  bu ilk kitap daha!  Ben de diyeceğim ki,  bu işin ilki sonu   yoktur. Yani Horoz Vakti Hikayecileri'ni yazan biri, Tüketilemeyen’in oldukça  sıradan lirizmine,  42 Yazı'nın Çay ve Sempati kolaylığına düşmese keşke. Hem Borges ve caz, hem de Memduh Şevket ve Müzeyyen Senar... Hele güzel  bir  kurguyu "emekli  bir  memura" vermen... Elbette, bunlar denenemez demiyorum ama bu durumda, denenmiş olmuyorlar. Daha inişsiz-çıkışsız bir  öykü dünyası kuracağına güveniyorum,  bana iyilik-sağlık haberlerini  ileteceğine  de.

Sevgiler.